۱- فسیلهاى اندامى
۲- فسیلهاى اثری
منظور از فسیلهاى اندامى بقایاى حقیقى موجودات زنده مى باشند که در حالات بسیار مساعد شکل آنها با شکل موجود زنده اصلى اولیه کاملا تطبیق مى کند و تغییر زیادى در آن صورت نگرفته است . اما فسیلهاى اثرى علائم غیر مستقیم حیات هستند که توسط موجودات بر جاى گذاشته شده اند . جاى پاهاى دایناسور ، اثر نقب زدن کرمها و سایر شواهد فرایندهاى حیات همچون فضولات و مدفوعات که بصورت فسیل در آمده اند همگى جزء فسیلهاى اثرى محسوب مى گردند .
حال این سوال مطرح مى شود چه فسیل هایى را با ارزش مى خوانیم ؟ در جواب باید گفت فسیل هاى راهنما (Index Fossils). آن دسته از فسیل ها به این نام خوانده مى شوند که :
۱- شناسایی آنها آسان است.
۲- بسیار فراوانند.
۳- داراى عمر کوتاه بوده اند.
۴- از گسترش جغرافیایى قابل توجهى برخوردارند .
کاربرد علم فسیل شناسى
در ادامه به طور خلاصه به کاربرد علم فسیل شناسى در گرایشهاى مختلف زمین شناسى مى پردازیم.
۱- فسیل شناسى و ژئوشیمى
۲- فسیل ها و ستون استاندارد زمین شناسى
۳- فسیل ها و زمین شناسى ساختمانى
۴-فسیل شناسى و تکتونیک صفحه اى
۵- فسیل شناسى پالئواکولوژى
۶- فسیل شناسى پالئوبیوژئوگرافى
نام گذارى فسیلها
توصیف موجودات زنده و یا فسیل از زمان Linne (لینه سوئدى) با یک سیستم نام گذارى دو گانه معمول شد. بدین معنى که هر موجود زنده یا فسیل داراى دو نام است : اسم جنس و اسم گونه
Pachyteeichisma Caylicianensis Linne , 1798 (۱ اسم جنس که حرف اول آن با حروف بزرگ نوشته مى شود.
۲) اسم گونه که با حروف کوچک نوشته مى شود.
۳) اسم کاشف و توصیف کننده آن.
۴) سال کشف و انتشار نمونه.
۱)گونه : عبارت است از توالى و تسلسل گروه هایى از جمعیت هاى طبیعى که افراد آن گروه ها بالفعل یا بالقوه قادر به تولید مثل با هم بودهع و از نظر زاد و ولد در شرایط امروزى از تمام گروههاى مشابه جدا هستند، یعنى قابلیت تولید مثل آنها را ندارد.
واحد هاى رده بندى بزرگتر از گونه :
۲)جنس : در حقیقت واقعیت طبیعى ندارد و این واحد رده بندى کاملا قراردادى و مصنوعى است. تنها کار آن این نیست که گونه هایى را که با هم قرابت و خویشاوندى آشکار دارند در یک دسته قرار دهد که این امر مساله نام گذارى را آسان مى سازد.